Het beloofde land van de Bagger : Argentinië
Vamos a la ciudad Buenos Aires in Argentinië. Dat waren de woorden van mijn baas toen hij mij dringend nodig had hier in argentinië. Het klonk aanlokkelijk maar het drong later tot me door dat dit een heel lastige 2 maanden gingen worden. Talen zijn al niet mijn sterkte kant maar spaans tja ik sprak geen woord spaans en daar spraken ze geen engels. Tijd voor een snelcursus spaans te volgen zat er ook niet in dus ik werd in het onbekende gedropt gewapend met 3 spaanse boekjes gekregen van mijn moeder.
De reis vertrok met een lange vliegreis van rond de 15 uur vliegen. Eerst naar Madrid om vandaar uit naar Buenos Aires te vliegen met Iberia ( niet echt aan te raden wss wel low budget ). Dit verliep allemaal redelijk vlot en bij aankomst verliep alles heerlijk vlot. Geen behoefte aan een betalend visum. Een toeristen visum krijg je hier voor 3 maand Wat je heel eenvoudig kan verlengen aangezien je hier maar de rivier hoeft over te steken om in uruguay te geraken waardoor je door een overvaartje je visum weer met 3 maand kan verlengen. Qua malaria heb je hier geen gevaar wel zou er hier een ziektje zijn de naam ontglipt me. Deze komt heel heel soms bij muggen voor en als je er 2 maal mee besmet word betekent dit het einde van uw dagen hier op aarde maar niks om u zorgen over te maken aangezien het nauwelijks voorkomt. Verder word gele koort wel aangeraden, wss ook met hepatitis aangezien ze hier enorm veel vlees eten kan dit zeker geen slechte zet zijn. De munt hier is de peso zo iets van 1 euro is 5.5 peso. Alle genoeg praktische info voor eventuele Argentinië reizigers. Ik werd naar het hotel La fayette gebracht op 2 straten van Dé winkelstraat florida in Buenos Aires. Vanaf de landing tot het binnen rijden van buenos Aires leek het me een land met veel landbouw en veel groen de baan lag tussen de velden de struiken en de bomen maar door de hevige regenval van voordien stond alles onder water wat het een idyllische sfeer gaf. Mooi ! vandaaruit richting bureau wat helemaal in mijn ogen geen standaard jdn bureau is. Ik ben gewoon van in kampen te vertoeven of in bouwvalige kantoren wat hier echter het tegenovergestelde was. Hidrovia is een mooi uitgeruste bureau waar een hele deligatie belgen tracht de vele contracten te volbrengen. Ik had echter al te horen gekregen in Aalst dat mijn missie hier meer een avontuur ging zijn dan bureau werk. Ik noem het oneerbiedig het werk van een Indiër / Filippijn in het midden oosten. Sorry daarvoor maar het is alles behalve boeiend. 0 uitdaging heb ik momenteel in mijn werk maar soms moet een mens ook eens tegen zijn zin werken want dit werk hoort ook te gebeuren het zei dus zo. Hierdoor vertrek ik vanuit thuisbasis Buenos Aires naar overal en nergens rond de 800 kilometer rivier. Bij het schrijven zat ik in San pedro zo een 300 kilometer weg van Buenos Aires waar ik 2 dagen ga gezeten hebben want morgen vertrek ik naar Zarata omdat het schip daarheen moet varen een een vaart terug naar San pedro een hele dag zal kosten. 4 uur stroomafwaards 10 uur stroomopwaarts. Wat me daar dus te wachten zal staan is nog een groot raadsel. Zal ik hier weer google translator kunnen gebruiken om te comuniceren met het hotelpersoneel of word het de woordenboek. We zien wel.
Even het project schetsen: We zijn hier verantwoordelijk om met 4 hoppers ( de stofzuigboten) een kanaal van iets meer dan 800 kilometer op diepte te houden. Hiervoor krijgen we dan tol betaald en zo word het project gefinancieerd. Momenteel is er hier in Argentinië een hoog water seizoen waardoor het een hele grote uitdaging is hieraan te voldoen. Wat momenteel heel goed lukt maar wat het voor het survey department enorm druk maakt. Ze moeten namelijk die 800 kilometer water monitoren op ondieptes om het schip er dan heen te sturen. Hierdoor heb ik enorm lange dagen van uren en uren varen naar de mogelijke plaatsen van dichtslibben waardoor mijn dagen hier meestal van 7 tot 22 of soms later duren. Veel tijd voor iets anders rest er dus niet. Want hier is het mijn job om op zoek te gaan naar die ondieptes.
Verder ben ik hier nu 2 weken en ben ik al eens op verkenning geweest in de stad. Waar wij gevestigd zijn is het enorm luxuese en moderne gedeelte van de stad ( living a dream) die maar weinig Argentijnen kunnen leven. Luxuese hotels, flats restaurants. Langs de oude haven die nu volledig is gerestaureerd en waar er een dijk langs is gebouwd. Best gezellige om eens rond te slenteren of te gaan eten. Verder heb je in de winkelstraat van die pipos die proberen geld te verdienen door onnozel te doen watik wel weet te appreciëren aangezien ze de sfeer er wel inhouden. Schooiers zijn er hier ook wel te vinden maar in tegenstelling met afrika kan je hier lekker vrij rondlopen in winkelstraten zoals de veldstraat in gent.
De discotheken hier tja heb ik nog niet zoveel ervaring mee maar vorig weekend zijn we op een verjaardagsfeestje toegekomen van iemand die vrijwilligerswerk doet in de sloppenwijken dankzij pieterjan zijn vriendin. Met deze mensen zijn we dan een discotheek gaan onveilig maken. Vrouwen mochten er uiteraard gratis binnen wat niet het geval is voor mannen waardoor de clubs dus vol zitten met vrouwen. Dit zijn ook altijd de eerste reacties die je krijgt als je zegt ik spreek geen spaans. Geen probleem zoek u een chicka en je leert spaans in no time en ze zijn de moeite hoor. Ze zijn hier heel fier op hun vrouwenvolk. Terwijl ik eerlijk met zeggen dat er hier evenveel aantrekkelijke als minder aantrekkelijke vrouwen rondloppen van dik tot dun je hebt hier alles. Wel is het zo dat vrouwen hier met een maatje meer zich nog altijd lekker in hun vel voelen. Maar meer ervaring daarontrend heb ik niet.
Ik krijg van de firma 2 maal in de week spaanse les maar die werpen ook geen vruchten af aangezien ik die altijd moet cancelen doordat ik altijd op de vlet zit op zee. Dus ik probeer het mezelf een beetje te leren aan de hand van die boekjes in de hoop die eenzaamheid hier toch te proberen weg werken. Maar dit blijft echter heel heel beperkt. Ik hoop een beetje te kunnen optrekken met die mensen van de sloppenwijken zodat die wat kleur brengen in mijn verblijf hier want dit hoef ik niet echt te verwachten van de jdn’er die zijn hier wat vast geroest met vrouw en kinderen en gaan dus s’avonds naar huis en wat rest mij dan. Niet echt veel maar ik probeer er het beste van te maken want goed gezint kan je veel meer aan dan depresief gezint. Ik hoop dan ook de volgende keer dat ik congé mag pakken naar een uitgebreid tango feest te gaan. Dit zou echt wel de moeite zijn een heuse show met eten en drinken. Ik ben benieuwd wat dat zou geven. Pj is bevriend met een belgisch koppel dat niks meer bij te leren had in belgie ivm de tango en die hun eens gratis naar zo een show hebben kunnen lootsen en hij zegt dat het echt wel de moeite is. Ik heb nog redelijk veel op het programma. Ik heb nog maar heel weinig tijd gehad voor me te informeren ivm dingen die de moeite zouden zijn in Buenos Aires.
Ja verder heb ik niet echt veel te vertellen ik denk dat dit al een heuse opgave is om lezen zonder verveeld te geraken.
